گاهي كه كار مي كنم و گرم موقعييتي هستم، خودم را نزديك حضور كسي مي يابم، ناخواسته. گاهي زني يا مردي.نقاش كنجكاو وجودم سريع به جستجو مي پردازد چهره را ، خطوط را ، روزنه هاي پوست را ، آنچه كه بتوان از نز

شما اینجا نوشته های یه معتاد کوکائینی رو می خونید.

باور ندارید برید سرچ کنید تو گوگل.

ترکیب شیمیایی مغز یه کوکائینی شبیه به مغز یه عاشقه.

از بیست و چهار ساعت فقط لحظه های خواب فکرم درگیرش نیست. البته گاهی در خواب هم می بینمش.

یعنی چی شد که من اینطور مبتلاش شدم. واقعا چی شد؟

گاهی تو را حس می کنم.

بیشتر و نزدیک تر از رویا

ایستاده ای و سیگار پشت سیگار

غرق فکر منی و مرا می خواهی

و من روبروی توام.

دوست داشتنت را حس می کنم.

و انتظار کشیدنت را هم.

و سکوتی که نباید شکسته شود.

این قانون توست!

روبروی منی

و دوست داشتنم را حس می کنی

انتظار کشیدنم را هم

و سکوتی که نباید شکسته شود

و این قانون من است.

چشمانم را باز می کنم و با دست گونه های خیسم را پاک می کنم تا خیال بعدی.

از خاطرات خوب همانگونه مي ترسم كه از بدشان
كه به وقت دلتنگي، لبه تيز هر دو خوب بر قلب فرو مي رود
چه، خاطرات خوب عميق تر و كاري تري بر جان مي نشيند.
بر تب دلتنگي چون روغن مي پاشند و مي كشند.
آري من از هجوم خاطرات خوب بيشتر مي ترسم.